"Misschien moet iemand dat eens opschrijven: hoe mensen elkaar aanspreken om het verhaal te laten voortgaan, elkaar ontmoeten, begroeten, werken, eten, uitgaan, vrijen en al die grote emoties uiten waarvan kunst en biografieën worden gemaakt."
Zo mooi dat Koen Peters het voor mij samenvat in zijn Grote Europese roman. Sommige mensen zijn verzamelaars, sprokkelen hun leven bijeen en hangen ze op aan de kapstok van hun eigen herinneringen. Levensverzamelaars, ik ben er daar een van. Denk ik. U ook?
