Regen is pas nieuws als hij overdrijft of wegblijft.
Maar o de geur van regen. Oud nieuws.
Regen brengt de holte terug. Zomerregens aan de jongenskamer. Of lopen in het sterke lichaam op hete, zinderende landwegen. Dan ineens de dikke druppels, almaar sneller, op het kurkdroge zand. Díé geur. Van vochtig stof. En maar doorlopen, nat tot in het ontluikende kruis, haast zwevend van geluk de toekomst in.
En daar, nu, in die toekomst, kruipt ook hij dagelijks groeiend in zijn honkvaste bed. De dag is vol geweest, dezelfde regen tikt tevreden op het dakvenster. Hij glijdt de deken onder, de vertrouwde holte in. De wereld zoemt behaaglijk om onze omhelzing. De regen zal zijn verre slaap omarmen.
Regen maakt het huis huiselijker, de holte vollediger. Druppels die aandringen om binnen te mogen. Regen sluit zichzelf uit, en ons in. Zo wordt binnen nog binnener.
Loop ik tegenwoordig alleen in de regen, dan kan ik chagrijnig worden. Loopt men daarentegen met twee, er welt een vrolijkheid op. Zeker onder een paraplu: dan ontstaat een wandelende, bijna wellustige binnenruimte. Maar dan buiten.
O de verzoening van de regen.
Op een beschermd terras naar de regen kijken. De neerslag van ons voorbijgaan. Dan de gelezen krant in die regen leggen. Het vervloeiende nieuws, de waterverf van de formatie, de mascara van de gebeurtenissen die uitloopt in de tijd.
Of nog eens onverdacht omhoog te kijken. Wie volhoudt, ziet hem terug naar de wolken vallen, de regen. Ook in plassen doet hij dat: heen en terug vallen. Tussen hemel en aarde.
En ach, het geluid. Van auto's in de regen. Ook de ring zingt anders dan. En als hij voorbij is, de regen, duurt enkele ogenblikken lang het geluid van iets nieuws. Na de regen rijst heel even de vraag: waar waren we gebleven?
Net de krant dus, maar met andere inkt.
Bernard Dewulf
vrijdag 7 december 2007
Regen
zondag 2 december 2007
Bertolt Brecht vs Yves Leterme
"Zou het niet eenvoudiger zijn als de regering het volk ontbond en er een ander koos?"Het theater dat onze Belgische politiek heet kreeg gisterenmorgen voor mij een nog absurder kantje. Een van de lezers van de Morgen haalde Bertolt Brecht, een van de founding fathers van het huidige theater, van onder het stof uit. Een toepasselijk citaat om de huidige politiek wantoestanden nog eens dikker in de verf te zetten. De Morgen maakte er prompt een affiche van om hem onder lezers te verspreiden.
zaterdag 1 december 2007
zaterdag 24 november 2007
Oorgasmes
Tijd tekort?
Hij: ik zou meer tijd moeten hebben om te schrijven
Zij: we zouden voor zoveel zaken meer tijd moeten hebben... en ook voor zoveel niet-zaken
vrijdag 23 november 2007
Wolfskers

Ik ben gisteren het nieuwe toneelstuk van Guy Cassiers gaan zien in de Vooruit. Het stuk draait om de frustratie en (on)macht van drie oud dictators uit de 20e eeuw: Lenin, Hitler en Hirohito.Cassiers toont geen machtsgeile dictators maar drie bijna hopeloze mensen op het einde van hun macht. Hitler lijdt onder een depressie, Kamaraad Lenin(Vic de Wachter) is half verlamd en Hirohito is gevangen. Rond de drie passieve personnages leeft een hofhoudin die gemoedelijk van dictator naar dictator dartelt. Ijzersterke teksten worden afgewisseld en versterkt door prachtige visuals en muzikale effecten.
"De titel van de voorstelling Wolfskers (lat. Atropa Belladonna) verwijst naar een van de giftigste planten die we kennen. Een wolfskersvergiftiging doorloopt verschillende stadia: spreekmoeilijkheden, koorts, onverstaanbaar raaskallen, trillende spieren, hallucinaties, coma en dood door verstikking. Doorloopt de vergiftiging door de macht op een bepaalde manier niet dezelfde fases?"
Wolfskers speelt nog tot zaterdag 24 november in Kunstencentrum Vooruit
zondag 11 november 2007
donderdag 8 november 2007
maandag 5 november 2007
zondag 4 november 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)

